In The Picture

In The Picture

In The Picture is de plek waar leden een onderwerp van de fotografie mogen belichten. Ze mogen zichzelf ‘In The Picture’ zetten, een discipline ‘In The Picture’ zetten, en nog veel meer. Ze schrijven vrijuit, zolang het maar met fotografie of de fotovereniging te maken heeft. Veel leesplezier!


Van seizoensfotograaf naar allerlei projecten

De laatste jaren ben ik veel meer bezig met fotografie en ik kan veilig zeggen dat dit een passie is geworden. Ik begon in 2012 als ‘seizoensfotograaf’, ik nam vakantiekiekjes met een professionele camera (toen de Nikon D70) en de rest van het jaar stond deze camera stof te verzamelen. Ik vond fotografie wel leuk, ik was er mee bezig met mijn vader die me de basis uit heeft gelegd en heb mooie foto’s gemaakt. Toch was ik alleen actief tijdens de vakanties, omdat ik dacht dat er thuis geen interessante onderwerpen waren om te fotograferen.
Ik ben langzaam begonnen met het fotograferen van mijn katten thuis. Ik ontdekte dat er wel alledaagse dingen zijn die fotografisch interessant zijn. Bloemen staan bijvoorbeeld gewoon in de woonkamer of in de tuin! Ik hoef dus helemaal niet ver te reizen om mooie foto’s te kunnen maken.
Toen dat kwartje was gevallen en ik ging studeren, ontdekte ik de Cycloop. Ik ben lid geworden omdat ik meer wilde doen met fotografie en het leek me wel gezellig. Ik heb veel van mijn mede-cyclopers geleerd en heb tijdens de uitjes veel kunnen oefenen. Ik ben blij dat ik deze club gevonden heb!
Dit inspireerde mij om op 500px een account aan te maken en nog meer feedback te vragen van fotografen. 500px is een soort flickr maar dan wat professioneler. Ik gebruik het om mijn beste foto’s op te zetten en het is dus een soort portfolio geworden. Het bekijken van foto’s die anderen hebben gemaakt, inspireren mij ook. Ik heb een hoop goeie ideeën gestolen op deze site!
Nu ik veel tijd heb om te fotograferen, ben ik een project begonnen. Ik ben een Whovian (fan van de sci-fi show Doctor Who) en heb thuis een model TARDIS (het ruimteschip) staan. Ik had bedacht dat het wel leuk was om deze in verschillende landschappen te zetten, daar een foto van te maken en zo een serie te creëren. Daar ben ik dit jaar mee begonnen en ik maar elke week een nieuwe foto. Dit vind ik erg leuk om te doen, elke week moet ik opnieuw iets origineels bedenken.
Ook ben ik net begonnen met een heel nieuw project: een blog over fotografie. Ik wil bijhouden waar ik mijn inspiratie vandaan haal en hoe ik dingen uitvoer. Waarom doe ik dit niet online zodat iedereen die wil mee kan lezen? Ik hoop dat mensen mijn ideeën van mijn blog zullen stelen om zelf te gaan fotograferen. Vrienden die me hebben gevraagd om de basis van fotografie uit te leggen, kunnen hier terecht.
Natuurlijk blijf ik altijd wel een beetje een seizoensfotograaf. Iedere zomervakantie draait voor mij om fotografie, en dat zal altijd wel zo blijven.

door Lieke Roodbol

 

https://500px.com/lieker

 


Cycloop Roots; uitgemond in mijn bedrijf…!

Ik mag het van de daken schreeuwen… ik ben nu toch echt full time fotograaf in mijn bedrijf Fotografie Flow-S! De roots waarom ik dit ‘fotografie lef’ heb gevonden ligt toch echt bij de Studenten Fotografie vereniging De Cycloop. Inspiratie, experimenteren en lekker DOEN. En dan… nu mijn mijn kans om mijn boterham te verdienen met fotografie!

De roots van mijn bedrijf ligt en ‘fotografielef’ heb ik toch echt te danken aan De Cycloop. Experimenteren, met elkaars ideeën, veel lol, ook technische cursussen, foto-activiteiten en zelfs weekendjes weg! Zoals de keer dat er een kudde fotografen was losgebroken op Ameland;) Maar een andere mindset ontstond pas echt toen ik uitgedaagd werd om mee te doen in de betaalde fotografen poule. Eerst in-lerende bij een mede Cycloper. En daar stond ik ineens, fotograferend voor het Soeterbeeck Programma van de Radboud Universiteit. Al doende leerde ik in allerlei omstandigheden de wens van de klant vast te leggen. Gaaf!

Waren dit meteen perfecte foto’s? Nee! Had ik er plezier in? Ja! Kreeg ik de smaak en techniek al snel te pakken? Ja! Technisch perfecte foto’s heb je niets aan. Maar wél aan lef en rust om te kijken, te experimenteren en te DOEN! Dit blijkt nu ook bij ‘Het perfecte plaatje’ wat nu op RTL 4 word uitgezonden. De twee BN’ers die voorheen enkel met hun telefoon fotografeerden, maken de meest inspirerende foto’s en eindigen hoger in de ranking dan de ‘technische’ fotografen!

En nu een paar jaar later heb ik mijn portfolio uit kunnen bouwen, opdracht voor opdracht. Gaaf! Met een glimlach schrijf ik dit… hoe fijn is het dat ik kansen heb gekregen en kunnen pakken om meer te doen met mijn passie?! En wat doe ik nu precies met Fotografie Flow-S? Ik help bedrijven en zorgorganisaties bij het verbinden van nieuwe klanten aan hen door bedrijfsportretten en event reportages. En als gespecialiseerde ZorgFotograaf (en SPH’ er;)) fotografeer ik de mensen, activiteiten en projecten binnen de gehandicaptenzorg, GGZ en onderwijs. Ook bied ik hen fotografie workshops voor plezier, ontspanning en persoonlijke groei. En zoveel mogelijk daag ik deze kwetsbare doelgroep uit tot foto-activiteiten in de wijk. Ik werk dan ook zoveel mogelijk samen met het welzijnswerk in de wijken.

Een maand geleden had ik nooit gedacht dat ik mijn baan bij mijn werkgever zou opzeggen om volledig voor mijn fotografie te gaan werken. Drie jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik mijn fotografie bedrijf zou starten. Vier jaar geleden was ik intens in de natuurfotografie bezig en dacht geen haar op mijn hoofd aan lezingen en portretten. Vijf jaar geleden had ik geen eigen spiegelreflex camera. En ook heb ik geen idee wat mij morgen allemaal te wachten staat! Maar een ding is zeker de inspiratie, het experimenteren en het lekker DOEN dat was een goede cycloop Roots! BEELD-ende groet,

Silvia van Uden Fotografie

Flow-S www.fotografieflow-s.nl

www.facebook.com/FotografieFlowS


Hoe zoom je in?

Het gebeurt me vrij regelmatig: ik ben gepassioneerd aan het fotograferen, komt er iemand op me af, “mag ik ook een foto maken?” Tuurlijk joh, is mijn antwoord, terwijl ik de spiegelreflex camera overhandig. Na een paar seconden gefascineerd naar het zwarte schermpje te hebben gekeken (nee de zoeker zit daar boven dus) krijg ik al snel de vraag: hoe zoom je in?
Tja, dat gaat dus niet. In mijn dagelijkse fotografie maak ik namelijk van lenzen met een vast brandpunt gebruik, beter bekend als prime lenzen. Dit betekent dus dat je niet kan in- of uitzoomen. Aan mensen die niet veel met fotografie bezig zijn, is het een moeilijk uit te leggen concept. Zoomen is toch veel sneller? Veel makkelijker? Het antwoord op deze vragen is ja.
Maar de zogenaamde ‘primes’ hebben ook zo hun voordelen: over het algemeen zijn de objectieven een stuk minder zwaar en groot. Ze zijn scherper, dus een betere beeldkwaliteit. Daarnaast zijn ze lichtsterker, dit houdt in dat de lensopening groter is waardoor er meer licht door kan. Dit maakt fotograferen in donkere situaties makkelijker. Een gunstige bijwerking van de grote lensopening is ook -in veel situaties- een onscherpe achtergrond. Hierdoor wordt je onderwerp geïsoleerd van de achtergrond, wat een rustig effect creëert, zoals te zien is op de foto’s rechts.
Maar het biedt meer dan alleen technische voordelen. Het gebruik van primes is een mooie uitdaging voor elke fotograaf, je kan er veel van leren. Waarom?
Primes laten je zoeken naar een ander perspectief! In plaats van lui in of uit te zoomen, dwingt de primelens je te zoeken naar de perfecte positie. Je stapt veel sneller twee passen naar voren.* Dit brengt je al veel sneller in de ‘scene’. Robert Capa (fotojournalist) zei “If your pictures aren’t good enough, you’re not close enough.”
Je kan ook op zoek naar een andereperspectief omdat je niet het beeld kan krijgen wat je in gedachten had. Hetsimpelweg opzoeken van een andere plek om de foto te nemen of je camera eens hoger of lager te houden, is iets wat vooral door veel beginnende fotografen vaak wordt vergeten. Ik raad dan ook iedere beginnende fotograaf aan om een tweede hands prime lens op de kop te tikken.**
Eigenlijk komt het hier op neer: de camera kan minder, de fotograaf kan meer.

* Wel af te raden bij het fotograferen van gevaarlijke dieren/ in de buurt van een afgrond.
** De oudere primes (uit het analoge tijdperk) zijn met een simpele adapter op de moderne spiegelreflex te schroeven (en spotgoedkoop).

Roelof Hoeksema
Cycloopjaren: 2
Favoriete discipline: evenement fotografie
studie: Informatica
waarom ik fotografeer: Ooit begonnen door technische interesse in de fotografie. Nu fotografeer ik omdat het me anders naar de werel d laat kijken. Van de meest dagelijkse taferelen kan ik genieten. Vroeger w as zoiets aan mij voorbij gegaan.
meer eigen werk: https://www.flickr.com/photos/rhoeksema/


Bestuursjaar

Ik kan weliswaar niet zeggen wat mij precies aangezet heeft tot het doen van een bestuursjaar bij de Cycloop, maar ik kan wel zeggen dat ik er echt geen seconde spijt van gehad heb! Het was een geweldig leuk en leerzaam jaar, vooral wat problem solving betreft…

Tijdens de borrel van september 2013 proostten Jesper, Flora, Fabiënne en ik samen met alle andere Cyclopen op het cycloopjaar dat ons te wachten stond. Met een grote stapel ideeën, wilde plannen en verwachtingen zijn we vol enthousiasme begonnen aan ons bestuursjaar. We vergaderden regelmatig en al snel werden de vergaderingen meer dan alleen een vergadering. Uren lang samen koken, eten en kletsen… uiteindelijk dan toch nog even vergaderen.

Op 30 december besloten we om met het bestuur een dagje naar Utrecht te gaan. Zelf zat ik in de rolstoel vanwege een operatie aan m’n enkel en het was ijskoud maar dat mocht de pret niet drukken. We slenterde van winkel naar winkel en van café naar café om warm te blijven. In eerste instantie had ik een beetje medelijden met Jesper, winkelen met drie meiden. Maar toen ik tussen de kledingrekken door, richting de hoedenafdeling rolde zag ik dat Jesper zich prima vermaakte met de hoeden. Problem solved.

Na een gezellige dag keerden we met de trein weer terug naar Nijmegen. We aten samen en vergaderden nog wat. ’s Avonds had ik een kijkavond, mijn bestuursgenootjes twijfelden geen seconde en zouden mij wel even brengen. Na 5 minuten lopen besloten we dat het toch wel érg lang duurde zo. Fabiënne en Flora hadden een geweldig idee…. Je neemt twee fietsen, de rolstoel er tussen, goed vasthouden en rollen maar! Problem solved.

Tijdens het bestuursjaar heb ik veel geleerd, over mezelf, anderen, het nemen van beslissingen en het besturen van een vereniging. Samen hebben we er een mooi cycloopjaar van gemaakt, een nieuwe huisstijl gecreëerd en een geweldig gala georganiseerd. Lieve Flora, Jesper en Fabiënne ik wil jullie bedanken voor deze ervaring, een geweldig jaar en een nog geweldigere vriendschap!

Maike van Wezel
Opleiding: Ergotherapie
Cycloopjaren: 3
Favoriete discipline: Straatfotografie
Ik fotografeer omdat… “I love the people I photograph. I mean, they’re my friends. I’ve never met most of them or I don’t know them at all, yet through my images I live with them.” – Bruce Gilden
Meer eigen werk: https://www.facebook.com/maikevanwezelfotografie


Het eerste Cycloop ledenblog: Analoge fotografie

Voor de nieuwe website van de Cycloop (hij is mooi geworden!) vroeg Thomas mij of ik het spits af wilde bijten met een blog voor en door leden, leuk! Ik ben dus erg benieuwd naar hoe dit blog er over een tijdje uit ziet nadat nog meer mensen (misschien jij wel?) hun gedachten hier hebben geuit.

Door het vrije onderwerp moest ik wel even denken waar ik over wilde schrijven, maar uiteindelijk heb ik besloten hier mijn ode aan de analoge fotografie van te maken. Natuurlijk fotografeer ik nog het meest digitaal, maar daar gaat het nu niet over.

Shasta Sunrise

Eigenlijk is de aantrekkingskracht van een rolletje film voor mij heel simpel: het is tastbaar. Je stopt hem in een camera en 36 klikken later gaat hij er weer uit. Tussendoor kun je je foto’s niet bekijken, dus je concentreert je veel meer op fotograferen dan op het schermpje achterop je camera. Zelf merk ik dat ik daardoor veel meer foto’s overhoudt die echt goed zijn, een trend die zich bij mij nu ook naar digitaal doorzet. Trouwens, je hebt toch net door de zoeker al gezien hoe je foto is geworden? Om de belichting hoef je je (meestal) toch veel minder druk te maken, de meeste films zijn wat betreft overbelichting heel vergevingsgezind.

Na het fotograferen moet je film ontwikkeld worden. Kleurenfilm zelf ontwikkelen is wat lastiger, maar bij zwart-wit begint het dan pas echt leuk te worden! In de doka van de Cycloop kun je zelf ontwikkelen én zelf afdrukken maken. Dat moment wanneer het fotopapier in de ontwikkelaar gaat en je langzaam je foto ziet verschijnen blijft verslavend! Ik nodig dan ook iedereen uit om een keertje met me mee de doka in te gaan.

Dead Tree Portrait - Oregon Sand Dunes

Een analoge camera heb je al voor bijna niets, met vaak een scherpe 50mm lens met groot f/1.8 diafragma erbij. Leuk is dat je, met een beetje zoeken, ook een camera hebt die op een véél groter negatief fotografeert dan het 35mm rolletje dat iedereen wel kent. De ‘look’ die zo’n camera je geeft, haal je niet uit je digitale spiegelreflex. De foto’s hierbij zijn bijna allemaal met zo’n medium format camera gemaakt, door mensen die ik volg op Flickr.

img001

Het laatste wat ik nog kwijt wil over film, is dat elke film zijn eigen uiterlijk heeft en dat dat natuurlijk leuk experimenteren is! Vooral voor kleurenfilm is dit het geval, zoek maar eens Fuji Velvia 50 op, en vergaap je aan de dromerige, haast surrealistische kleuren. Kodak Portra 400 daarentegen geeft je zachte tinten, met heel helder groen. Maar ook voor zwart-wit geldt dit: elke film heeft zijn eigen contrast en ‘korrel’ (het analoge equivalent van ruis, maar dan een stuk minder storend).

Painter

Ik wil iedereen aanmoedigen om toch vooral een keer met een analoge camera op pad te gaan, je zult nog versteld staan van jezelf!

Laurent Paardekooper
Opleiding: Biomedische Wetenschappen
Cycloopjaren: 5
Favoriete discipline: abstract
Ik fotografeer omdat: ik daar mijn creativiteit in kwijt kan; het gaat me puur om een mooi plaatje maken